Saturday, July 27, 2013

ජීවිතේ දවසක


කොහොමද මිනිස්සු මෙහෙම සැහැල්ලුවෙන් ඉන්නේ ??
හිනාවෙලා ඉන්නේ?
හැමෝම බැලුවොත් හිනාවෙලා ඉන්නේ .මේ විනාසයක් පෙනිපෙනිත් සමහරු හිනා වෙනවා.එත් මං ගොඩක් කලකිරීමෙන් බලා ඉන්නවා.මට හිනාවෙන්න බැ මං හිතන්නේ.හිනාවෙන්න බැරි තරමට මගේ ජීවිතය අපායක් ...සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න බැරි තරමට බැඳීම් ..වගකීම්
මිනිස්සු කාල බීල ලස්සනට ඉන්නකොට මට ජීවිතේ වෙනමම පැත්තක් පේනවා.මට මේ හැමදෙයක්ම බොරු පුහු දේවල් කියල දැනෙන්නේ ඇයි?
හැමදේම ගොඩක් හිතන්නේ ඇයි මං?
කෙළවරකට යනකම්ම හිතල හැමදාම ලැබෙන්නේ දුකක් කියල හිතෙනවා.මේක මහා පුදුමාකාර ජීවිතයක් .හැමෝම සන්තෝෂ වෙන්න උත්සහ කරන කොට මට එයාල එක්ක ඉන්න බැ .ඇත්තටම සතුටු වීමයි බොරුවට සතුටුවීමයි මං හොඳට දන්නවා.
ජීවිතේ දවසක මටත් හිනාවෙන්න ලැබේවි.අනික් අය කරනවා වගේ සියදහස් ගුණයකින් හැමදාමත් මං හිනාවෙන්න ආසයි.

No comments:

Post a Comment

හැමදාමත් මල් පිරුණු ඒ ඈත ගස දුක දන්නවැතී

  මැයි මාර ප්‍රසංගයේ සමිඳ අයියා සමහර විට මං වෙන්නත් ඇති.  සංචරණි වැලි පාර දිගේ හෙමින් හෙමින් එන දිහාව බලන් හිටියා වගේම මමත් ඔයා එන දිහා සෑහෙ...